De kracht van wilskracht en het geheim van duurzaam succes

Wilskracht is niet heel het verhaal

Waarom wilskracht mij zo fascineert

De fascinatie voor wilskracht is bij mij niet ontstaan in een boek.

Het is ontstaan in mijn praktijk.

Vooral bij mensen die willen stoppen met roken hoor ik het vaak:

“Ik heb geen wilskracht.”

En élke keer raakt mij dat.

Niet omdat ik het woord op zich zo interessant vind, maar omdat ik hoor wat eronder zit.

Want meestal bedoelen mensen niet alleen: "het lukt me niet."

Wat ik daar vaak onder hoor, is:

• ik ben zwak

• ik heb al zoveel geprobeerd

• ik faal toch telkens opnieuw

• er zal wel iets mis zijn met mij

Dat vind ik écht oprecht jammer.

Omdat een mens tot veel meer in staat is dan puur op wilskracht te steunen.

Mensen onderschatten vaak

Rookstoppers onderschatten vaak hoe groot de lichamelijke verslaving is. Hoe sterk de vraag van het brein naar nicotine kan zijn. Alsof dat allemaal zou moeten winnen van “gewoon wat meer wilskracht hebben”. Maar zo simpel is het niet. Niet voor iedereen.

Ik zeg vaak tegen mijn cliënten: wees niet té streng voor jezelf.

Niet om het kleiner te maken.

Niet om laks te worden.

Wel omdat strengheid alleen je zelden vooruit helpt.

Voor mij is dat een belangrijk verschil.

Mildheid is jezelf anders benaderen. Minder streng zijn voor jezelf.

Laksheid is aanmodderen. Ter plaatse blijven strompelen zonder echt iets vast te nemen. En daar hou ik zelf niet van.

En net dáár voel ik dat veel mensen vastlopen.

Ze willen vooruit. Ze hebben drive. Ze willen wel degelijk veranderen.

Maar omdat het niet lukt zoals ze hopen, gooien ze alles op één woord: wilskracht.

Alsof wilskracht een vast stukje persoonlijkheid is.

Alsof je iemand bent mét wilskracht of zonder wilskracht.

Alsof het deel is van je zijn.

En dat is exact waarom dit thema mij zo boeit.

• Want wat als wilskracht niet heel het verhaal is?

• Wat als we onszelf veel te snel beoordelen op basis van een woord dat we amper echt begrijpen?

• Wat als we iets wat trainbaar is, iets wat beïnvloed wordt door inzicht, gedrag, context en brein, zijn gaan bekijken als een persoonlijk tekort?

Volgens mij begint verandering niet louter met harder proberen.

Volgens mij begint verandering met inzicht.

Inzicht in de verslaving.

Inzicht in je gedrag.

Inzicht in jezelf.

Inzicht in wat jouw brein geleerd heeft.

Inzicht in waarom je telkens opnieuw op hetzelfde botst.

Met inzicht alleen, is er nog geen verandering.

Maar het is wél de opening naar verandering.

Want pas als je begrijpt wat er speelt, kan je het ook anders aanpakken.

Dat is ook de reden waarom ik me hier de komende tijd verder in wil verdiepen.

• Ik wil weten wat mensen eigenlijk bedoelen als ze spreken over wilskracht.

• Ik wil horen hoe dat woord leeft in de volksmond.

• Ik wil wetenschappelijke artikels en studies doornemen.

• Ik wil begrijpen wat wilskracht precies betekent, hoe het zich toont in gedrag, en wat er in het brein meespeelt.

Niet om blaasjes te verkopen.

Niet om mensen iets wijs te maken.

Maar net om beter te begrijpen wat helpend is.

Want mijn gevoel zegt nu al dit:

wilskracht is niet heel het verhaal.

Ja, drive is nodig.

Ja, de wil om door te zetten doet ertoe.

Maar mensen helpen niet vooruit door hen te laten geloven dat ALLES afhangt van hoe hard ze zichzelf kunnen dwingen.

Ik geloof meer in begrijpen dan in veroordelen.

Meer in inzicht en actie dan in puur moeten.

Meer in jezelf leren benaderen met mildheid, zonder je ambitie te verliezen.

Dus daar wil ik de komende weken verder in duiken.

In wat wilskracht eigenlijk is.

In wat mensen denken dat het is.

In waar die twee misschien samenvallen.

En in waar we onszelf misschien al veel te lang verkeerd begrijpen.

Misschien is dat nog het meest fascinerende van allemaal.

Niet de vraag of mensen genoeg wilskracht hebben.

Maar de vraag of we wel op de juiste manier kijken naar wat een mens nodig heeft om echt te veranderen.